Inruilen graag

 

 

“Ja, hallo. Spreek ik met de gezondheidsafdeling van de Almachtige Heerser? Of  Heerster?”

           “Wij allesbepalers maken geen onderscheid in geslacht, mevrouw. Zoals u had kunnen weten, net zoals u andere omhoog gevallen soortgenoten, hebben wij geen geslacht. Zoiets zinnelijks behoord alleen de aardebewoners toe.”

           “O, mijn excuses. Maar ehm…, ik had een vraag”

           “Ja, dat mag ik hopen. Er zijn namelijk nog vele wachtenden na u. Hart & vaatziekten zijn onder andere erg populair op uw stukje aarde.”

           “Ja, nou, ik vroeg me wat af”

           “Ja….!!”

           “Kan ik dat falende lijf ook inruilen? Het zit namelijk zo, dat centrale zenuwstelsel, dat val ik onbewust zelf aan… Althans, dat is één van de vele verklaringen. Welke verklaring juist is, maakt eigenlijk ook niet uit. Het lijf doet het gewoon niet goed. Dus ik dacht, dan maar inruilen?”

           “Mevrouw, dat u deze vraag überhaupt durft te stellen is weer een overduidelijk beeld van de verzadigde, materialistische en overvloedige gedachten vanuit bepaalde gebieden van dit jarenstelsel… Er rest mij geen ander antwoord, dan u dit terug te geven met een wedervraag…. Zouden wij U dan direct ook kunnen inruilen?!"

           “Ja, ik weet dat ik niet enige ben met deze klachten.”

           “Velen zijn met u”

           “Ja, dat klopt. Nu we het daar toch over hebben, wat me opviel bij twee van mijn voorgangers die de twee interessante en leerzame bundels Nee heb je (R. Rubinstein, 1985)  en Ja kun je krijgen (C. Veraart, 2002) schreven, waren die lovende woorden over zo’n scootmobiel of zo’n invalidenauto. Wie zegt dat ik überhaupt mezelf durf te vertonen in zo’n geval? Mijn beroerde bestuurderskwaliteiten daar gelaten, overigens niet kenmerkend voor MS, maar zal zeker de gastvrijheid van menig horecazaak niet bevorderen.”

            “….zucht….”

           “Wat bedoelt U te zeggen? Dat ik tegenwoordig met een bril loop heb ik toch ook kunnen accepteren? Of de noodzaak van in kunnen zien? Letterlijk natuurlijk. Ja, heel grappig… Tijd komt raad wilt U er vast ook nog aan toevoegen. Ok, ok. We komen zo niet verder. Inruilen is dus niet mogelijk. Ik zal mijn eigen weg moeten vinden. Letterlijk, als ik U goed begrijp.”

 

© Emma Radiaan,  juli 2017.